اسرا مرادی
«سه سال است که دنیای رزین بخشی جداییناپذیر از زندگی من شده است. برای من، رزین تنها یک ماده نیست؛ ابزاری است برای پیوند دادن طبیعت با احساسات درونیام. بیشتر ایدههایم از دل طبیعت میآیند؛ از آرامش دریا، لطافت برگها و شفافیت آسمان. هر اثر رزینی که خلق میکنم، تلاشی است برای ماندگار کردن لحظهها و ساختن آرامشی که هم ذهن مرا سامان میدهد و هم به مخاطب منتقل میشود. خلاقیت و الهام ناگهانی، روح مشترک همهی کارهایم است؛ و دوست دارم مخاطب، هنگام دیدن آثارم، حس نزدیکی با طبیعت و آرامش درونی را تجربه کند.»
الهام اصلی آثارم از طبیعت سرچشمه میگیرد؛ از رنگهای بیانتها، بافتهای زنده و زیباییهایی که در دل زمین و آسمان نهفته است. ایدههای خلاقانه به شکل جرقه در ذهنم مینشینند و رزین برایم بستری میشود تا آنها را به زندگی ببخشم.
کار با رزین برای من تنها یک هنر نیست؛ لحظهای است از آرامش، تمرکز و مراقبه. هر بار که اثری خلق میکنم، جریان زندگی را در قطرات شفاف آن احساس کرده و از تماشای نتیجه نهایی، لذتی عمیق و ناب میبرم.
آثار من با نام «رزین نار» شناخته میشوند؛ جایی که طبیعت، خلاقیت و عشق به خلق در هم میآمیزند و هر اثر، بازتابی از احساس و نگاه من به جهان است.
اول از همه ،انگیزه ام برای. کار با رزین تجربه ی لذت خلق کردن بود.ساختن چیزهایی که فقط مختص خودم باشن و هیچ جای دنیا پیدا نشن،کار های جدید و خاص.چون جدا از حس خوبی که داره واقعا بهم آرامش میده. تایم هایی که با رزین مشغولم واقعا ذهنم متمرکز و آروم میشه.
مضمون کلی آثارم
بازتاب طبیعت (مثل رنگهای الهامگرفته از زمین، دریا، آسمون)
حس آرامش و تعادل که از رزین میگیرم ،
خلاقیت و ایدههای ناگهانی که مثل جرقه میآن و توی کارم موندگار میشن.
به زبان سادهتر، آثارم بیشتر “روایتگر طبیعت و آرامش” هستن، نه فقط یه جسم تزئینی. 🌊🍃
جذابیت رزین تو اینه که میتونی از هر چیزی واسه ساخت کار های رزینی استفاده کنی،از انواع رنگ بگیر تا انواع گل و چوب!
کپی کردن آثار دیگر هنرمندان تو دنیای رزین مثل خواندن شعرهای کلاسیک قبل از نوشتن شعر خودته. 🌿
وقتی یه رزینکار نگاه میکنه به اثر دیگران، مثل اینه که به نغمهها، رنگها و بافتهای ناشناختهای گوش میکنه، بدون اینکه خودشون رو محدود کنه. این نگاه، چشم هنرمند رو باز میکنه به امکانات تازه، به ترکیب رنگها، بازی نور و عمق، و فرمهایی که شاید خودش به تنهایی بهشون نمیرسید.
کپی کردن، نه برای تکرار کورکورانه، بلکه مثل درس گرفتن از استادان گذشتهه؛ دستت رو روی شکلها و رنگها میبری و بعد از اون، زبان شخصی خودت در رزین ساخته میشه.
یه رزینکار وقتی کارش جلوی چشم مخاطب قرار میگیره، دلش میخواد چشمها مکث کنه، ذهن و دل تکون بخوره و لبخندی یا حس شگفتی ایجاد بشه. 🌊✨
میخواد مردم در عمق رنگها و شفافیتها غرق بشن، مثل نگاه کردن به سطح آبی آرام یک دریاچه زیر نور خورشید.
میخواد دستها خودشون رو سمت اثر ببرن، حس کنن بافتها، موجها و جزئیات رو، حتی بدون اینکه لمس کنن.
گاهی میخواد خاطرهای، احساسی یا آرامشی در دل بیننده بیدار کنه، چیزی که فقط هنر میتونه.
و البته، دوست داره بیننده لحظهای از شلوغی زندگی بیرون بیاد و به زیبایی و دقت اثر توجه کنه.
رزین مثل آسمانی است که هر ستارهاش یک امکان تازه است. 🌌
در این افق هر قطره رزین، قصهای نو میگوید، قصهای که در عمق شفافیت و رنگها زندگی میکند.
سطوح چوب و شیشه و فلز، بومهایی بیپایان میشوند که نور و سایه با هم رقصیده و هر نگاه، کشف تازهای به ارمغان میآورد.
و در نهایت،خودم را نه فقط به عنوان سازنده رزین، بلکه شاعر رنگ و شفافیت ببینم ، کسی که هر اثرش زمزمهای است از روح و ذوق انسانی.